Bloedstollend

16-9-2014

De wedstrijd was werkelijk bloedstollend. Adembenemend voor de vele toeschouwers, die getuige waren van een titanenstrijd. En het publiek groeide met de minuut. Net alsof iedereen het aanvoelde dat op het kunstgras de strijd van het jaar werd geleverd. Ouders schreeuwden hun kelen schor. Aanmoedingen werden er geroepen uit het publiek. De spanning was om te snijden. Zou E1 de wedstrijd winnen? 

De spanning begon al in het begin van de wedstrijd. Al vrij snel kwam de ploeg van Benni met 0-1 achter. Nee toch, hoe kon dit gebeuren? De mannen hadden deze week beterschap beloofd om op tijd naar bed te gaan. Dat hadden ze in de kleedkamer nog eens aangegeven. Niemand die de Voice had gezien. Allemaal hadden ze voor 9.00 uur hun slaapkamer opgezocht. Op de vraag of er genoeg groenten en fruit werden gegeten werd een wat minder duidelijk antwoord gegeven. Maar goed, dat kon het toch ook niet zijn. 

De mannen toonden echter hun veerkracht en pakten de draad na deze snelle achterstand weer op. Toen Justin in een kansrijke positie vlak voor het doel onderuit werd gehaald zag Niels zijn kans schoon. Met een droog hard schot wist hij de muur te omzeilen en landde de bal in het net. Het was mooi om te zien hoe de ploeg gezamenlijk de 1-1 vierde. Men gunt elkaar de kansen en de doelpunten.

Na de pauze werd de thuisploeg sterker en sterker. Achterin werd niks weg gegeven. De opbouw kwam vaak snel en goed tot stand. Wouter, Lars en Ruben zorgden voor de trap naar voren. Maar de bal ging er maar niet in. Het vizier stond niet helemaal op scherp bij onze aanvallers. Te veel kansen zagen we langs de zijlijn verdwijnen of werden net nog geblokt door de tegenstander. De Drontenaren moesten dit hebben aangevoeld en kwamen zo nu en dan met gevaarlijke counters langszij. Olympia wist echter op het juiste moment door te breken. Via een mooie combinatie wist Tim de keeper te verschalken. We stonden voor! Prachtig. Er werd geroepen en gejuicht langs de kant.  Dit moest toch de eerste overwinning worden in de competitie.

Wat was de teleurstelling groot toen de verdediging een zwak moment kende en Dronten de stand gelijk wist te trekken. Toch niet opnieuw een 2-2 gelijkspel? Er werd geknokt en gestreden. De spanning liep op. De hoofden van de spelers werden roder en roder. Zat een overwinning er nog in? Opnieuw werden de kansen niet benut. Als leider voelde ik me meer lijder vandaag. Vooral toen het eindsignaal klonk. Al die kansen. Er had echt meer ingezeten. Maar eerlijk is eerlijk. Het was een fantastische wedstrijd om te zien. Maar wel een om met kloppend hart langs de zijlijn te staan.